Super leuk al jullie reacties?Heel leuk om iedere keer weer te lezen.

We zijn vanmorgen om 6 uur per bus aangekomen in Tunxi ?provincie Anhui??En het regent sinds?We zitten in een heel mooi hostel, met een heerlijke douche waar ik al dankbaar gebruik van heb gemaakt. En, gratis internet! Maar er is natuurlijk al een groot avontuur aan voorafgegaan?

Onze eerste verblijfplaats was de hypermoderne miljoenenstad Guangzhou, dochterstad van Hong Kong. Met de snelheid van het licht schieten we zaterdagochtend 18 februari 2012 met een spik en spam metrolijn van het vliegveld naarons hotel. Nee, dit is duidelijk geen India meer. Na onze spullen bij het hotelgedropt te hebben wandelen we om 9 uur al langs de kade van de Pearl River waar we een paar vroege vogels Tai Chi oefeningen zien doen.

Na twee weken in China worden we meer bekend met de sierlijk rustige bewegingen, die zotyperend zijn aan tai chi. Ook in Changsha zagen we een 25-talvrouwen en mannen dansen op Chineze muziek.

Maar hoe modern de grote steden zijn zo middeleeuws zijn de kleine dorpjes.Onze eerste weken zijn we onder anderewezen ´dorpjeshoppen´ in de omgeving van Wuyuan. Onze slaapplaats, een toeristische hotspot, in het dorpje Little Likeng heeft nog altijd zijn charme. Het primitieve grachtje is pracgtig met zijn houten planken als bruggen en dehuizen in autentieke Chineze stijl.

Met een taxi (bestelbusje) gaan we op pad. Na een uur bezig zijn geweest met onderhandelen voor een goede prijs en duidelijk te hebben gemaakt waar we afgezetwillen worden op de juiste plekken zitten we warm in de auto.Bijna niemandspreekt hier Engels dus de laatste pagina's van de Lonely Planet met vertalingen zijn ons heel dierbaar. We dachten dat we vrij duidelijk waren geweest en er vanaf nu geen enkel probleem zou zijn voor ons dagje de toerist uithangen. In China zijn altijd verassingen? niet altijd leuk??Onze chauffeur stopt ineens?Hij spreekt geen Engels en wilt ons duidelijks iets meedelen? maar wat?? Klantvriendelijk als ze dan weer zijn, beltonze chauffeurde mevrouw van het hotel om te vertalen. Dan hopen we dat het goedkomt. Maar dat iemand Engels kan wilt niet zeggen dat het ookheel veel duidelijker wordt.Voor de dorpjes moet eentoegangsprijs betaald worden. Na een kwartier aan de telefoon gezeten te hebben is ons duidelijk dat we een illegale deal kunnen sluiten met de chauffeur. We betalen 50 Yen in plaats van 60 Yen voor de toegang. Oftewel, we worden langs de toegangspoortjes het dorpje binnen gesmokkeld?De spanning spijgt?We stappen over naar een ander busje waarweop de tweede achterbank helemaal links achterin moeten zitten? Oke?dat doenwe dan maar? Twee andere mannen brengen ons in het andere busje naar het dorpje waar we willen zijn?Na 10 minuten stappenwe uit?Geen spoor van onze originele chauffeur?Maar we zijn op plaats van bestemmingen hopen maar datweterug gevonden worden?We hadden hem nog geen cent gegeven, dat voelt wel als enige zekerheid?We lopen op ons gemakje doorde rustieke omgevingen langs de oude huisjes?En na 3 uur duikt onze chauffeur ineens vanuit het niets op? Hij was al een half uur naar osn op zoek. Twee gekkeblanke toeristen die natuurlijk niet enkel binnen de daarvoor aangegeven paden blijven?

En zo blijken veel dingen toch hetzelfde te blijven? China of India?De chauffeur strijkt het entreegeld voor het dorpje op? watwij niet hebben betaald omdat wij naar binnen gesmokkeld waren?Mensen worden creatief waar geld is?

Deze week blijven we in deze omgeving om wat kleine dorpjes? bergen ed aan te doen? Daarna staat Shanghai op het programma ??